Euro Renoma - to Twój prestiż i wyróżnienie. Europejski Rejestr Renomowanych przedsiębiorstw, firm, instytucji, urzędów, banków, placówek oświatowych, służby zdrowia, instytucji publicznych i organizacji.
certyfikat eurorenoma

Ostatnio

dołączyli

F H U AMJM - Andrzej Żelazko - Klimatyzacja Mobilna - Żelazko Auto-Serwis działający w branży Transport, dołączył do programu Euro Renoma i otrzymał certyfikat o nr.: ANC 14723

przeczytaj więcej

IM Iwańscy działający w branży Budownictwo, dołączył do programu Euro Renoma i otrzymał certyfikat o nr.: ANC 14714

przeczytaj więcej

Firma Usługowo - Budowlana FIL - BUD - Zbigniew Ziarkowski działający w branży Budownictwo, dołączył do programu Euro Renoma i otrzymał certyfikat o nr.: ANC 14713

przeczytaj więcej

Napisz

do nas






W celu weryfikacji nadawcy prosimy o przepisanie poniższego kodu w puste miejsce i zaakceptowanie go przyciskiem Wyślij.

 

Close

Gmina Krzywda

Certyfikat:

ANC 13347

ważny do: 01 Luty 2018 r.

branża: Samorządy terytorialne

województwo: lubelskie

data wpisu do rejestru: 28.02.2013

miejscowość: Krzywda

kod: 21-470

ulica: Żelechowska 24B

fax: 25 755 10 61

telefon: 25 755 10 06

www: www.gminakrzywda.pl

NIP: 8251998974

e-mail: sekretariat@gminakrzywda.pl


Pokaż certyfikat


Opis działalności firmy:

 

 

Herb 

 

 

 

 

      Witamy Państwa na oficjalnej stronie internetowej Gminy
Krzywda. Strona powstała aby jeszcze lepiej spełniać wymagania
mieszkańców i wszystkich zainteresowanych naszą piękną Gminą.

    Znajdziecie tutaj Państwo aktualne informacje z życia naszej
Gminy, jej charakterystykę, położenie i historię.

    Zapraszamy do odwiedzenia nas nie tylko w Internecie.

 
                                                           Wójt Gminy Krzywda
                                                           Jerzy Kędra

 

Gmina Krzywda położona jest w północno – zachodniej części województwa lubelskiego, jest jedną z jedenastu gmin powiatu łukowskiego.

Miejscowość gminna - Krzywda jest oddalona:

    • 25 km od Łukowa,
    • 90 km od Lublina,
    • 51 km od Siedlec,

 

Rzeźba terenu gminy jest słabo urozmaicona, o wysokościach bezwzględnych wahających się od około 160 do 180 m n.p.m.

Biorąc pod uwagę podział geofizyczny Polski, usytuowana jest na Wysoczyźnie Żelechowskiej, stanowiącej część Niziny Południowo - Podlaskiej.

Region ten położony jest na terenie zlodowacenia środkowo – polskiego i obejmuje swym zasięgiem fragment wysoczyzny polodowcowej, rozciętej dolinami rzek: Bystrzyca, Wilga. Na terenie gminy znajduje się obszar źródliskowy rzeki Mała Bystrzyca, odprowadzającej swe wody na północny-wschód do dorzecza Tyśmienicy oraz rzeki Wilga odprowadzającej swe wody na zachód do dorzecza Wisły.Obecnie Gmina Krzywda zajmuje obszar 161 km², zamieszkiwany przez 10 896 mieszkańców. W jej skład wchodzi 27 miejscowości, wśród których największe to: Krzywda, Okrzeja, Huta Dąbrowa, Wola Okrzejska.Gmina jest obszarem typowo rolniczym, na którym władze samorządowe dbają o to, aby stała się regionem pożądanym przez inwestorów. W ostatnich latach zauważa się powolne ożywienie gospodarcze oraz rozwój drobnego przemysłu, rzemiosła i wytwórczości. Wpływ na tę sytuację wywiera korzystne położenie przy linii kolejowej Łuków-Dęblin oraz dostępna komunikacja drogowa. Po wejściu do Unii Europejskiej intensywnie rozwija się rolnictwo - głównie produkcja mleczna, najbardziej widać to po ilości wybudowanych nowoczesnych obór dla krów mlecznych.Oprócz gospodarstw rolnych funkcjonuje tu kilka zakładów przemysłowych, takich jak funkcjonująca od 1824 roku Huta Szkła Gospodarczego „Dąbrowa" w Hucie Dąbrowie, Huta Szkła Jerzy Cegliński i Ryszard Przeworski w Krzywdzie, zakład dziewiarski „Wadima" w Krzywdzie, Zakład Zmechanizowanych Robót i Eksploatacji Kruszyw Ziemnych Stanisław Pietrzak w Krzywdzie oraz firma Jerzego Redzika w Hucie Dąbrowie.Na terenie gminy funkcjonują cztery szkoły podstawowe, jedno gimnazjum i trzy zespoły szkół oraz jedna szkoła ponadgimnazjalna - Zespół Szkół w Radoryżu Smolanym. Obiekty mogą poszczycić się bardzo dobrym zapleczem, a w Krzywdzie, Okrzei i Hucie Dąbrowie funkcjonują ośrodki sportu i rekreacji z pełnowymiarowymi boiskami do gier zespołowych oraz lekkoatletyki. Większość środków na te inwestycje pochodziła z funduszy unijnych i Totalizatora Sportowego.95% gospodarstw zaopatrzonych jest w wodę z gminnego wodociągu, wybudowano także dwie oczyszczalnie ścieków: w Krzywdzie i Hucie Dąbrowie. W 2010 roku wybudowano trzecią oczyszczalnię w miejscowości Okrzeja.Chlubą gminy jest Wola Okrzejska - miejsce urodzin Henryka Sienkiewicza oraz Okrzeja, gdzie społeczeństwo w hołdzie dla noblisty usypało kopiec i ufundowało pomnik-popiersie Henryka Sienkiewicza, a fundatorem kościoła parafialnego jest babka Sienkiewicza - Teresa z Lelewelów Cieciszowska.

 

HISTORIA


 

Wojewoda Sandomierski miał trzech synów między których rozdzielił swój majątek. Najmłodszy Przemko otrzymał Wysoczyznę Żelechowską. Z otrzymanych ziem nie był zadowolony. W czasie podróży do swego majątku jedno z ramion herbowego krzyża ułamało się. Potraktował to jako zły omen na przyszłość. Uważał, że został pokrzywdzony przez ojca w czasie podziału majątku. Prawdopodobnie swej siedzibie nadał nazwę „Krzywda”.Po raz pierwszy nazwa miejscowości Krzywda pojawiła się w dokumencie z roku 1598. Pierwszym właścicielem Krzywdy i ziem okolicznych był ziemianin Jan Czyszkowski.Z zachowanych dokumentów źródłowych z roku 1730 dowiadujemy się, że następnym właścicielem dóbr Krzywda był Aleksander Gostkowski.Kolejnymi znanymi właścicielami byli Ludwik i Józefina z Olszewskich Sławińscy. W roku 1846 Sławińscy sprzedali Stanisławowi Holnickiemu Szulcowi dobra Krzywdy z przyległościami. Po śmierci Stanisława w roku 1871 majątek przeszedł w ręce syna Władysława Konrada Holnickiego Szulca. Kolejnym właścicielem Krzywdy po śmierci Władysława Konrada w 1914 roku został jego syn Władysław Mieczysław. Należy wspomnieć, że Władysław Mieczysław Holnicki Szulc miał dwie żony. Pierwsza Janina Leokadia z Kownackich była siostrą Marii Kownackiej słynnej pisarki utworów dla dzieci. Jej imieniem została nazwana Szkoła Podstawowa w Krzywdzie wchodząca obecnie w Zespół Szkół w Krzywdzie. Drugą jego żoną była Natalia Kusaj. Przed wybuchem drugiej wojny światowej Holnicki część majątku wyprzedał i wraz z rodziną przeniósł się do Warszawy.

 

 

Po zakończeniu wojny dekretem nowo utworzonego rządu dwór wraz zmajątkiem został przejęty na skarb państwa. Od 1945r. dwór zmieniał swych użytkowników. Obecnie mieści się tutaj Urząd Gminy Krzywda. Interesującym wydarzeniem w dziejach Krzywdy był fakt, że w czasie kampanii wrześniowej przed ostatnią bitwą pod Wolą Gułowską, właśnie w Krzywdzie mieścił się sztab Samodzielnej Grupy Operacyjnej POLESIE dowodzonej przez gen. Franciszka Kleeberga, który kwaterował w dworze Holnickich.Tereny Krzywdy znane są też z działalności partyzantki radzieckiej i polskiej, którą dowodził Serafin Pawłowicz Aleksejew ps. SERAFIN. Działał tu również oddział GL Władysława Sienkiewicza WILKA.W listopadzie 1943r. Oddział AK Wacława Rejmaka OSTOI wykoleił pod Krzywdą i ostrzelał pociąg wiozący na urlop Hitlerowców z frontu wschodniego. Oddział ten stale paraliżował ruch kolejowy na linii Łuków – Dęblin.

 

 

 

 

ZABYTKI

 

Dwór i park krajobrazowy w Krzywdzie.

    Dwór zbudowany został w 1921 r. przez właściciela dóbr Szulc-Holnickiego. Obecnie tenże zabytkowy dworek jest siedzibą Urzędu Gminy. Interesującym wydarzeniem w dziejach Krzywdy związanym z dworkiem był fakt, że w czasie kampanii wrześniowej przed ostatnią bitwą pod Wolą Gułowską, właśnie w Krzywdzie mieścił się sztab Samodzielnej Grupy Operacyjnej POLESIE dowodzonej przez gen. Franciszka Kleeberga, który kwaterował w dworze Holnickich.
    W skład dworu wchodzą również budynki gospodarcze  i park otaczający centralnie położony dwór. Dworek w miejscowości Krzywda jest idealnym przykładem tzw. stylu dworkowego, ukształtowanego w pierwszej dekadzie XX wieku i stanowiącego jedyną propozycję stylu narodowego w architekturze polskiej, która spotkała się z powszechną akceptacją społeczeństwa.
    Budowla składa się z dwóch organicznie ze sobą związanych części: piętrowej, nakrytej wysokim, łamanym dachem i parterowej przylegającej do niej prostopadle. Mamy tu repertuar form tak znamiennych dla stylu dworkowego: portyk kolumnowy podtrzymujący taras przed wystawką zwieńczoną trójkątnym frontonem, wieloboczny ryzalit od tyłu oraz logię przedzieloną dwiema kolumienkami w części pierwotnej.

Kościół parafialny pw. Św. Apostołów Piotra i Pawła w Okrzei z dekoracją i ruchomościami oraz drzewotan w obrębie cmentarza kościelnego.
    Kościół wzniesiony został przez właścicielkę dóbr Teresę Cieciszowską. W ołtarzu głównym znajduje się obraz Przemienienia Pańskiego malowany przez J. Buchbindera w 1890 roku. W ołtarzu bocznym po stronie prawej jest umieszczony obraz przedstawiający Świętą Rodzinę malowany przez Franciszka Smuglewicza. Obraz Wniebowstąpienia Pańskiego pochodzi z kościoła ks. Dominikanów Obserwantów z Warszawy. W kancelarii parafialnej 
przechowywane są monstrancje i kielichy za herbem Cieciszowskich. Z lewej strony kościoła usytułowane są katakumby, w których spoczywają zwłoki właścicieli dóbr okrzejskich oraz fundatorów świątyni. 
    Na cmentarzu parafialnym znajduje się grób matki Henryka Sienkiewicza-Stefanii z Cieciszowskich. Są tam także pamiątki z przeszłości bitewnej Okrzei: kwatera 31 żołnierzy, w tym 21 NN poległych 13 września-15 października 1939 roku, pomnik na grobie 8 Polaków rozstrzelanych 24 stycznia 1943 roku za udział w partyzantce i za udzielenie jej pomocy oraz grób 10 NN żołnierzy poległych w 1920 roku

Zespół sakralny: kościół, plebania, dzwonnica w Radoryżu Kościelnym.

    Świątynia została wybudowana w latach 1907 - 1914 (poprawiona w 1937 roku przez Kazimierza Plewczyńskiego). Plany co do budowy rozpoczęte były w 1903 r. Kościół wzniesiono w stylu neogotyckim, dzięki staraniom ks. Józefa Szyszko, proboszcza parafii Radoryż Kościelny. Duży wkład w budowę świątyni włożyli parafianie jak też ofiarodawcy z całej Polski Kongresowej. Plac pod budowę został ofiarowany przez Władysława Szulca-Holnickiego-dziedzica majątku Krzywda. 
    Budowli kościelnej nie zniszczono podczas I Wojny Światowej. Jedynie drzwi zewnętrzne zostały uszkodzone przez Niemców dnia 18 III 1915 roku, zostało podane do Komisji Strat Wojennych dnia 1 czerwca 1920 roku. 
    Kościół został wykonany z cegły wypalanej, kształt ma podłużny i składa się z następujących części: Prezbiterium, trzech Naw, Chóru, zakrystii, Loży, Przedsionka, Kaplicy. Wokół kościoła znajduje się chodnik z kostki brukowej.
    Obecnie parafia liczy ok. 3800 wiernych. Miejscowości należące do parafii: Radoryż Kościelny, Drożdżak, Fiukówka, Kożuchówka, Krzywda, Laski, Nowy Patok, Stary Patok, Radoryż Smolany i Wielgolas.
 
Dwór, rządcówka, park. Zespół dworski: dawny spichlarz, dawna gorzelnia, dawne budynki gospodarcze
    W 1552 r. właścicielami Radoryża byli: Zofia Radorziska, która posiadała 7 osad i Gabriel Radorziski (7 osad  i 1 koło). W 1580 roku właścicielami są: Piotr Goiczski, Janowa Morawcowa i Mikołaj Radorziski. W wieku XVI Radorzyscy zbudowali pierwszy pałac otoczony parkiem. Uległ on zniszczeniu w czasie "potopu szweckiego". Z rąk Radorzyskich majątek przejął Mikołaj Sobieski, następnie Jan Pękosławski i rodzina Parysów. Jako posag jednej z córek przeszedł na własność Leśniowskich. W wieku XVIII Radoryż dostał się w ręce kasztelana połanieckiego Antoniego Cieciszewskiego. Po jego bezpotomnej śmierci Radoryż odziedziczył cioteczny brat kasztelana August Szydłowski. Przeznaczył go najstarszmu synowi Augustowi, ożenionemu z Olimpią Ordegówna z Żelechowa. Młodzi zamieszkali w Radoryżu od 1848 roku, w ramach represji spowodowanych powstaniem, rodzina musiała się przenieść do Żelechowa. 
    Przed rokiem 1848 zbudowano dwór. Mury postawione zostały na glinę, a nie zaprawę wapienną. Ciągłym problemem była (i jest) wilgoć. Wokół dworu założony został park. Pod koniec XIX wieku wystrój parku poprawił znany ogrodnik Teodor Chrząstowski. Dumą dworu była, ciągle uzupełniana biblioteka. Uległa ona rozproszeniu w roku 1945.
    Szydłowscy mieli trzy córki: Marię, Annę i Teresę Ksawerę. Najmłodsza z nich, Teresa Ksawera wyszła 18.VIII. 1888 r. za Jerzego Potworowskiego. Młodzi zamieszkali w Radoryżu. 6 sierpnia 1896 r. Potworowski zmarł. Opiekunem wdowy i dzieci został Aleksander Makowski. Potworowscy mieli troje dzieci: Gustawa (1889-1951) późniejszego ambasadora RP w Szwecji i właściciela Radoryża, Teresę Helenę-żonę Wł. Tatarkiewicza i Marię. Teresa Potworowska i jej opiekun Makowski za radą innych  zdecydowali się na założenie stawów. W miarę ich powstawania nazwano je: Dębno 

Zespół podworski: oficyna I, część piwniczna oficyny II, park w Woli Okrzejskiej.

    W dawnych czasach zespół dworski w woli Okrzejskiej tworzyły dwa drewniane i otynkowane budynki o zbliżonych wymiarach, położone naprzeciwko siebie, w odległości ok. 50 m., zbudowane na planie prostokąta, parterowe z dachami czterospadowymi, pokryte gontem. 
    Budynek północny pełnił funkcję dworu, położony centralnie względem całości założenia parkowego, pochodził prawdopodobnie z połowy XVII wieku, przebudowany na przełomie XVIII i XIX wieku. Budynek ten malowniczo opisał Karol Hoffman, który z okazji jubileuszu Sienkiewicza w roku 1900 odwiedził Wolę Okrzejską: Niedaleko od chat wieśniaczych rozsiadły się zabudowania dworskie. Dwór pobudowany na modłę starych owych dworków naszych, gdzie to najwięcej dbano o wygodę mieszkańców i gości, jak najmniej zaś o wykwint. Nie ma tu dużych salonów. Jadalnia i bawialnia to dwie duże prawie równe komnaty.
    Budynek był przed wojną zamieszkały, od 1946 do 1971 roku pełnił funkcję szkoły podstawowej. Po przekazaniu nowego gmachu szkolnego uległ całkowitej dewastacji i został rozebrany. fundamenty rozebrano.
    Budynek południowy, dawniejsza oficyna dworska, miejsce urodzenia Henryka Sienkiewicza, po wojnie zamieszkały przez repatryjantów. W latach 60-tych generalnie odrestaurowany. Wnętrze zostało zaadaptowane na potrzeby muzeum. Muzeum stanowi istotny atut rozwojowy miejscowości, mimo że jest placówką małą, każdego roku organizuje konferencje. 
    Ta placówka, choć niewielka i skromna, żyje i jest potrzebna społeczeństwu, a także ludziom, którzy kochają Sienkiewicza, świadczą o tym fakcie liczne wycieczki odwiedzające to miejsce.


Anielin

     W latach 1920-1944 majątek Anieli (nazwa pochodzi od imienia zmarłej kilka dni po porodzie właścicielki majątku Anielin) należała do Leona Holnickiego-Szulc i Anny Marii Nałęcz-Komornickiej z Ostałowa. Oprócz Anieli Holniccy mieli jeszcze trzy córki: Zofię (ur. 1920 r.), Jadwigę Helenę Marię (ur. 1922 r.) i Marię (ur. 1923 r.). Po zdaniu matury w 1939 r. Jadwiga od razu znalazła się w centrum wydarzeń wojennych. Dwór w Anielinie udzielał wszelkiej pomocy żołnierzom WP, a szczególnie ze zgrupowania SGO "Polesie" gen. F. Kleeberga. Od 1939 r. majątek Anielin stał się ośrodkiem konspiracji (SZP, ZWZ, AK). Z konspiracją Holniccy-Szulc związani byli również poprzez zażyłe kontakty z rodziną Drewnowskich. Por. Klemens ps. "Leśnik" ożenił się z Zofią - siostrą "Wisi", natomiast mjr Stefan ps. "Roman" był inspektorem, a później dowódcą 34 pp AK. Obaj byli zaangażowani w Inspektoracie AK Radzyń Podl. Już w 1939 r. cała rodzina Holnickich-Szulc była w latach 1940 - 1943 schronieniem dla rannych żołnierzy i oficerów AK oraz miejscem odpraw komendy Obwodu AK Łuków i bazą zaopatrzeniową. Jadwiga była czynnie zaangażowana we wszystkich poczynaniach. W latach 1942-1943 dwór przeżył kilkadziesięt napadów bandyckich, dlatego miał ochronę. Jako łączniczka i sanitariuszka brała udział w akcjach bojowych Kedywu, a później OP I Bat. 35 pp. AK z "Jaty" pod dowództwem kpt. Wacława Rejmaka ps. "Ostoi", udzielając pomoc rannym. Zinęła bohatersko 20 lipca 1944 r. w tragicznej bitwie pod Gręzówką. Ciało jej przewieziono do magistratu w Łukowie i położono na podwórku. Leżeli już tam dobici w Łukowie - kpr. F Jaskulski ps. "Pociej" i kpr. T. Kania ps. "Hubert". Tłumy ludzi przyszły ją oglądać. Leżała w powadze śmierci młoda, piękna dziewczyna z ryngrafem na piersi. Niemcy liczyli, że ktoś się do niej przyzna. "Wiesię" pochowano w Łukowie 3 sierpnia 1944 r. w rodzinnym grobowcu na cmentarzu w Radoryżu Kościelnym. Po śmierci została odznaczona Krzyżem Orderu Wojennego Virtuti Militari w dniu 15.I.1945 przez Dowódcę AK i mianowana podporucznikiem czasu wojny. 19 lipca 1945 r. poświęcono tablicę w kościele radoryskim pamięci żołnierzy AK poległym i pomordowanym z terenu parafii, w tym "Wisi", a 17 września 2000 r. upamiętniono tablicą na murze kościoła św. Stanisława w Siedlcach 10 łączniczek i sanitariuszek, które oddały życie Ojczyźnie, w tym Jadwigę. Należy nadmienić, że por. Klemens ps. "Leśnik" został zamordowany przez Niemców 28 czerwca 1943 r., a narzeczonego "Wisi" - Gustawa Kurnatowskiego zamordowano w lipcu 1944 r. Obydwaj zginęli w Lublinie. 

 

Pomnik Henryka Sienkiewicza

Kopiec Henryka Sienkiewicza w Okrzei


      W okrzei znajduje się "Kopiec Henryka Sienkiewicza", który usypali mieszkańcy tej ziemi oraz wielu ludzi z całej Polski i z zagranicy. W latach 1932-1938 zwożono tu i przesyłano ziemię nawet z Ameryki i wielu miejsc związanych z pisarzem. Kopiec (podstawa i średnica 45 m, wysokość 15 m) usypano z 6 tys. metrów sześciennych ziemi. Na szczycie znajduje się pomnik z białego marmuru według projektu artysty siedleckiego Mariana Gardzińskiego o wysokości 2,7 m. Odsłoniła go w 1980 r. Zuzanna Sienkiewiczowa, synowa pisarza. Rozciąga się stąd wspaniały widok na pobliskie pola, lasy, park w Woli Okrzejskiej, cmentarz i kościół w Okrzei. 

 

Muzeum Henryka Sienkiewicza

Muzeum Henryka Sienkiewicza

w Woli Okrzejskiej

 

Muzeum Sienkiewicza w Woli Okrzejskiej,     Skromny niewielki dworek w Woli Okrzejskiej został odrestaurowany i utworzono w nim muzeum im. Henryka Sienkiewicza. W 1966 r., a więc w 120 rocznicę urodzin i 50 rocznicę śmierci pisarza, w wyremontowanej oficynie dworskiej otwarto Muzeum Biograficzne Henryka Sienkiewicza. Muzeum gromadzi wszelkiego rodzaju sienkiewicziana, ze szczególnym uwzględnieniem związków pisarza z rodzinnymi stronami. Eksponaty obrazują dorobek literacki pisarza, jego związki z Podlasiem, pobyt w Ameryce i działalność patriotyczną . Pokazano liczne dokumenty związane z pisarzem i jego rodziną, a także dotyczące sypania kopca Henryka Sienkiewicza w Okrzei, fotografie, wydania dzieł pisarza, dzieła sztuki związane z jego twórczością. W tej ostatniej grupie wyróżnia się obraz Fryderyka Pautscha (1887-1950) przedstawiający Bohuna, akwarela Franciszka Kostrzewsniego przedstawiająca Janka Muzykanta, kolekcja rzeźb ludowych inspirowanych twórczością pisarza i zbiór ekslibrisów. W 1966 r. muzeum otrzymało nową aranżację wnętrz. W parku otaczającym dworek stoją: Zagłoba, Oleńka, Janko Muzykant, Azja, wyrzeźbieni przez artystów ludowych. 

 

POMNIKI PRZYRODY

Dąb szypułkowy o obwodzie na wysokości 1,3 m – 304 cm i wysokości 19 m. W/w drzewo znajduje się na skraju małego kompleksu leśnego, na działce 325 stanowiącej własność Pana Mieczysława Pietrzaka s. Jana w miejscowości Podosie, gmina Krzywda, ustanowione pominikiem przyrody Orzeczeniem Nr 39 z dnia 19 grudnia 1977 r. (Komunikat Wojewody Siedleckiego z dnia 31 stycznia 1978 r. w sprawie uznania za pomniki przyrody Dz. U. WRN w Siedlcach Nr 2, poz.7).

Dąb szypułkowy o obwodzie na wysokości 1,3 m – 311 cm i wysokości 18 m. W/w drzewo znajduje się na południowym skraju kompleksu leśnego, na działce 431 stanowiącej własność Pana Władysława Packa s. Stanisława w miejscowości Podosie, gmina Krzywda, ustanowione pomnikiem przyrody Orzeczeniem Nr 40 z dnia 19 grudnia 1977 r. (Komunikat Wojewody Siedleckiego z dnia 31 stycznia 1978 r. w sprawie uznania za pomniki przyrody Dz. U. WRN w Siedlcach Nr 2, poz.7

Lipa drobnolistna o obwodzie na wysokości l,3m- 340cm i wysokości 24 m, rosnąca w północno-zachodniej części zabytkowego parku przy Urzędzie Gminy w Krzywdzie, ustanowiona pomnikiem przyrody Zarządzeniem Nr 100/89 Wojewody Siedleckiego z dnia 22 grudnia 1989r. w sprawie uznania   za   pomniki   przyrody (Dz. Urz. Woj. Siedleckiego   Nr 17,poz. 189).
 
Lipa drobnolistna o obwodzie na wysokości 1,3m-295 cm i wysokości 20 m, rosnąca w południowej części zabytkowego parku przy Urzędzie Gminy w Krzywdzie, ustanowiona pomnikiem przyrody Zarządzeniem Nr 100/89 Wojewody Siedleckiego z dnia 22 grudnia 1989 r. w sprawie uznania za pomniki przyrody (Dz. Urz. Woj. Siedleckiego Nr 17, poz.189)
 
Dąb szypułkowy o obwodzie na wysokości 1,3m-320 cm i wysokości 28 m, rosnący w oddziale 35 g Nadleśnictwa Łuków, Obręb Adamów, Leśnictwo Kujawy, gmina Krzywda ustanowiony Zarządzeniem Nr 36/87 Wojewody Siedleckiego z dnia 26 listopada 1987 r. w sprawie uznania za pomniki przyrody (Dz Urz. Woj. Siedleckiego Nr 11, poz. 71). 
 
Lipa drobnolistna o czterech pniach i obwodach na wysokości l,3m-205cm, 320cm, 110cm,i wysokości 14m, rosnąca obok boiska w zabytkowym parku Zespołu Szkół Rolniczych w miejscowości Radoryż Smolany, gmina Krzywda ustanowiona pomnikiem przyrody Zarządzeniem Nr 36/87 Wojewody Siedleckiego z dnia 26 listopada 1987 r.  w sprawie uznania za pomniki przyrody (Dz. Urz. Woj. Siedleckiego Nr 11, poz. 71).
 
Głaz narzutowy - gnejs w trzech częściach o obwodzie 830cm, 790cm, 600cmo wysokości I50cm, 80cm, 110cm, usytuowany w południowej części „Diabelskiego Stawu" stanowiącego własność Państwowego Gospodarstwa Rybackiego Zakład Trojaków w miejscowości Radoryż Smolany, gmina Krzywda, ustanowiony pomnikiem przyrody Zarządzeniem Nr 36/87 Wojewody Siedleckiego z dnia 26 listopada 1987 r. w sprawie uznania za pomniki przyrody (Dz. Urz. Woj. Siedleckiego Nr 11, poz. 71).
 
Głaz narzutowy - granitognejs o obwodzie 670cm, i wysokości 220cm, usytuowany na skraju strzelnicy sportowej Zespołu Szkół Rolniczych w miejscowości Radoryż Smolany, gmina Krzywda, ustanowiony pomnikiem przyrody Zarządzeniem Nr 36/87 Wojewody Siedleckiego z dnia 26 listopada 1987 r. w sprawie uznania za pomniki przyrody (Dz. Urz. Woj. Siedleckiego Nr 11, poz. 71).
 
Grupa składająca się z 2 sosen czarnych o obwodach na wysokości 1,3 m-230 i 202 cm i wysokości 23 i 22 m, grupę składającą się z 5 jałowców wirginijskich o obwodach na wysokości 1,3 m od 57 do 90 cm i wysokości od 1-13m, lipę drobnolistną o pięciu pniach i obwodzie 550 cm +150 cm i wysokości 20 m, oraz klon tatarski o obwodzie na wysokości 1,3m-130 cm i wysokości 9 m. wyżej wymienione drzewa rosną w parku wiejskim obok Szkoły Podstawowej w miejscowości Anielin, gmina Krzywda, ustanowiona pomnikiem przyrody Orzeczeniem Nr 113 Wojewódzkiego Konserwatora Przyrody w Urzędzie Wojewódzkim w Siedlcach z dnia 17 października 1981 r. (Komunikat Wojewody Siedleckiego z dnia 21 października 1981 r. w sprawie uznania za pomniki przyrody-Dz. Urz. Woj. Siedleckiego Nr. 4, poz. 45).
 
Sosnę wejmutkę o obwodzie na wysokości l,3m 190 cm i wysokości 17m oraz iglicznię trójciernistą o obwodzie na wysokości 1,3m 310cm i wysokości 21m. Wyżej wymienione drzewa rosną na zachód od pałacu w parku wiejskim Zespołu Szkół Rolniczych w Radoryżu Smolanym, gmina Krzywda, ustanowione pomnikiem przyrody Orzeczeniem Nr 93 Wojewódzkiego Konserwatora Przyrody w Urzędzie Wojewódzkim w Siedlcach z dnia 2 grudnia 1980r. (Komunikat Wojewody Siedleckiego z dnia 19 grudnia 1980r. w sprawie uznania za pomniki przyrody - Dz. Urz. Woj. Siedleckiego Nr 3, poz. 36).
 
Grupa 4 Świerków pospolitych o obwodzie na wysokości l,3m- 257 cm,  280cm, 230cm, 233cm i wysokości 23m,  23m, 25m, 27m.Wyżej wymienione drzewa rosną na wschód od pałacyku nagazonie w parku wiejskim Zespołu Szkół Rolniczych w RadoryżuSmolanym, gmina Krzywda, ustanowione pomnikiem przyrody Orzeczeniem Nr 94 Wojewódzkiego Konserwatora Przyrody w Urzędzie Wojewódzkim w Siedlcach z dnia 2 grudnia 1980r. (Komunikat Wojewody Siedleckiego z dnia 19 grudnia 1980r. w sprawie uznania za pomniki przyrody- Dz. Urz. Woj. Siedleckiego Nr 3, poz.36).  
 
2 Jałowce pospolite o obwodach na wysokości l,3m - 44 cm, i 31 cm  w Urzędzie Wojewódzkim w Siedlcach z dnia 21 grudnia 1976 roku o uznaniu za pomnik przyrody - (Dz. Urz. Woj. Siedleckiego Nr 2 poz. ll ). oraz wysokości 7m i 6,6m rosnące na gruntach Pana Franciszka Sobiecha, przy drodze do wsi Laski na południowo- zachodnim skraju wsi Wielgolas, gmina Krzywda, ustanowione Orzeczeniem Nr 16 Wojewódzkiego Konserwatora Przyrody. 

 

 

 

 

Urząd Gminy Krzywda

ul. Żelechowska 24B
21-470 Krzywda 

NIP:825-10-38-033

REGON:000535244 

Telefon: (0-25) 755-10-06, 755-11-66

Faks: (0-25) 755-10-61



Schemat organizacyjny


 

Telefon: (0-25) 755-10-06 

 

Telefon: (025) 755-11-66
Faks: (025) 755-10-61 


Kancelaria

(0-25) 755-10-06

Skarbnik Gminy

(0-25) 755-10-06  w.131

Urząd Stanu Cywilnego

(0-25) 755-10-06  w.118

Ewidencja Ludności

(0-25) 755-10-06  w.137

Biblioteka

(0-25) 755-10-06  w.224

Świadczenia rodzinne

(0-25) 755-12-89

Rada Gminy

(0-25) 755-10-06  w.114

Podatki,

Ewidencja działalności gospodarczej

(0-25) 755-10-06  w.130

Obrona Cywilna, Wojsko

(0-25) 755-10-06  w.115

Gospodarka komunalna, Sport, Inwestycje, Ochrona Środowiska

(0-25) 755-10-06  w.133

Kadry

(0-25) 755-10-06  w.132

 Księgowość

 (0-25) 755-10-06  w.122

 Kasa

 (0-25) 755-10-06  w.116














 

 








.


Kod banera:

Inne z branży

[ zamknij ]

Opinie

i komentarze

Maciej Mazur: Ostatnio mieliśmy wyświetlany na Euro-Renomie taki dodatkowy baner reklamowy. Dzięki dużej ilości odsłon staliśmy się bardziej rozpoznawalni. Polecam!
Tadeusz P.: Euro Renoma jest dla ludzi inteligentnych, mądrych i sprytnych. Można się promować i zdobywać (sprawdzonych i rzetelnych!) partnerów i inwestorów. Jesteśmy bardzo zadowoleni. Za symboliczną opłatę, otrzymujemy tak wiele korzyści.
Stefan Królikiewicz: Doskonała rzecz. U nas sprawdza się od lat. Dzięki EuroRenomie i temu programowi, moja firma nawiązała sporo nowych kontaktów, tak w kraju jak i za granicą. Dzięki pomocy z Euro-Renomy, dzisiaj wchodzimy na nowe, egzotyczne rynki. Dziękujemy.
Andrzej Bednarz: Euro Renoma to wspaniała inicjatywa, pozwalająca wypromować się solidnym i godnym zaufania przedsiębiorcom. Jesteśmy w rejestrze od niedawna, korzystamy z materiałów Akademii Euro Renomy i dzięki temu się rozwijamy. Wspaniała sprawa!
Plamka: Miło wspominam Akademię Polonijną, szkoła naprawdę fajna.

Dodaj

Twoją opinię

Zamknij

Ten serwis internetowy wykorzystuje pliki cookies.

Używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. do celów reklamowych i statystycznych. Mogą stosować je też współpracujące z nami firmy - m.in. reklamodawcy.

W przeglądarce internetowej, w której otwierasz nasz serwis możesz zmienić ustawienia dotyczące cookies.

Korzystając z tego serwisu bez zmiany ustawień dotyczących cookies wyrażasz zgodę na ich używanie i zapisywanie w pamięci urządzenia. Więcej informacji znajdziesz w Polityce prywatności.