Euro Renoma - to Twój prestiż i wyróżnienie. Europejski Rejestr Renomowanych przedsiębiorstw, firm, instytucji, urzędów, banków, placówek oświatowych, służby zdrowia, instytucji publicznych i organizacji.
certyfikat eurorenoma

Ostatnio

dołączyli

F H U AMJM - Andrzej Żelazko - Klimatyzacja Mobilna - Żelazko Auto-Serwis działający w branży Transport, dołączył do programu Euro Renoma i otrzymał certyfikat o nr.: ANC 14723

przeczytaj więcej

Jarosławska Fundacja POMOCNA DŁOŃ działający w branży Organizacje (polityczne, związki zawodowe, inne), dołączył do programu Euro Renoma i otrzymał certyfikat o nr.: ANC 14697

przeczytaj więcej

Ministerstwo Spraw Zagranicznych działający w branży Administracja państwowa i wymiar sprawiedliwości, dołączył do programu Euro Renoma i otrzymał certyfikat o nr.: ANC 14710

przeczytaj więcej

Napisz

do nas






W celu weryfikacji nadawcy prosimy o przepisanie poniższego kodu w puste miejsce i zaakceptowanie go przyciskiem Wyślij.

 

Close

Gmina Górzyca

Certyfikat:

ANC 12788

ważny do: 24 Listopad 2017 r.

branża: Samorządy terytorialne

województwo: lubuskie

zamawiający: Robert Stolarski

miejscowość: Górzyca

kod: 69-113

ulica: 1 Maja 1

telefon: 95/7591211

www: gmina.gorzyca.pl

NIP: 5980006148

REGON: 210966875

e-mail: ug@gorzyca.pl


Pokaż certyfikat


Opis działalności firmy:

 

 

Gmina Górzyca leży w północno-zachodniej części województwa lubuskiego. Od północy graniczy z gminami Słońsk i Kostrzyn, od północnego-wschodu z gminą Słońsk, od południowego-wschodu z gminą Ośno Lubuskie, a od południa z gminą Rzepin i Słubice. Zachodnią granicę gminy stanowi granica państwa.

Teren gminy położony jest w miejscu krzyżowania się trzech mezoregionów: Kotliny Gorzowskiej, Doliny Odry Środkowej i Wzgórz Osieńsko-Sulechowskich. Kotlina Gorzowska jest zachodnim fragmentem Pradoliny Wisły i obejmuje północny fragment gminy. Można w niej wyróżnić terasę denną - płaską, podmokłą, poprzecinaną licznymi rowami melioracyjnymi oraz terasę średnią, pokrytą piaskami wydmowymi. Na południu łączy się ona z rynną polodowcową. 
Wzdłuż zachodniej granicy gminy, na długości ok. 15 km, płynie rzeka Odra. Dolinę Odry, odgrodzoną wałem, odwadnia Kanał Czerwony (Rącza Struga) oraz jego dopływy. Kanał ten wpada do Warty pod Kostrzynem. 


 

Informacja o regionie

 

Gmina Górzyca leży w północno-zachodniej części województwa lubuskiego. Od północy graniczy z gminami Słońsk i Kostrzyn, od północnego-wschodu z gminą Słońsk, od południowego-wschodu z gminą Ośno Lubuskie, a od południa z gminą Rzepin i Słubice. Zachodnią granicę gminy stanowi granica państwa.

Teren gminy położony jest w miejscu krzyżowania się trzech mezoregionów: Kotliny Gorzowskiej, Doliny Odry Środkowej i Wzgórz Osieńsko-Sulechowskich. Kotlina Gorzowska jest zachodnim fragmentem Pradoliny Wisły i obejmuje północny fragment gminy. Można w niej wyróżnić terasę denną - płaską, podmokłą, poprzecinaną licznymi rowami melioracyjnymi oraz terasę średnią, pokrytą piaskami wydmowymi. Na południu łączy się ona z rynną polodowcową. 
Wzdłuż zachodniej granicy gminy, na długości ok. 15 km, płynie rzeka Odra. Dolinę Odry, odgrodzoną wałem, odwadnia Kanał Czerwony (Rącza Struga) oraz jego dopływy. Kanał ten wpada do Warty pod Kostrzynem.

 

 

 

Powierzchnia gminy wynosi 14 555 ha, W strukturze użytkowania gruntów bezwzględnie dominują użytki rolne, zajmujące ogółem 10 022 ha (prawie 70% powierzchni gminy). Wśród nich dominują grunty orne (7788 ha), stosunkowo znaczną powierzchnię zajmują łąki i pastwiska (2067 ha), natomiast lasy zajmują zaledwie 19% powierzchni gminy, co w warunkach Ziemi Lubuskiej należy do sytuacji wyjątkowej. 
Ludność gminy skupia się w 13 miejscowościach i liczy 4 247 osób, co daje średnie zaludnienie 28 osób/km2, czyli dwukrotnie niższe od średniej dla województwa.
Charakter gminy jest zdecydowanie rolniczy, choć położenie pomiędzy przejściami granicznymi w Kostrzynie i Słubicach oraz Świecku, stwarza pewne możliwości rozwoju handlu i usług.


Prace inwentaryzacyjne przeprowadzone na terenie gminy

- Przeprowadzono wstępną inwentaryzację przyrodniczą całego terenu gminy (wyszukiwanie obiektów nadających się do objęcia konserwatorską ochroną przyrody)
- Przeprowadzono analizę położenia terenu gminy w stosunku do obszarów o prawdopodobnym szczególnym znaczeniu dla ochrony przyrody.
- Na całym obszarze gminy przeprowadzono inwentaryzację miejsc ważnych dla zachowania różnorodności biologicznej. Zgodnie z metodyką przyjętą w projekcie, opierano się na kryterium geobotanicznym.
- W roku 1994 opracowano koncepcję ochrony przyrody obszaru "Ujście Warty" obejmującego ponad połowę powierzchni gminy. Jego efektem była między innymi propozycja utworzenia parku krajobrazowego.
- Na podstawie wyników wymienionych wyżej prac zaprojektowano sieć obiektów, które należy objąć konserwatorską ochroną przyrody, by zachować różnorodność przyrody gminy, oraz wkład gminy do różnorodności biologicznej regionu i kraju.

Walory przyrodnicze gminy

Walory o randze ponadregionalnej:

Rezerwat przyrody "Pamięcin" utworzony dla ochrony unikalnych zespołów roślinności stepowej z ostnicą Jana Stipa Joannis, ostnicą włosowatą Stipa capillata, pajęcznicą liliowatą Anthericum liliago, mikołajkiem polnym Eryngium campestre, dzwonkiem syberyjskim Campanula sibirica, leńcem górskim Thesium linophyllon i wieloma innymi. Rezerwat "Pamięcin" jest rezerwatem ścisłym.

Obszar Chroniony Lubuskiego Klubu Przyrodników dla ochrony kompleksu muraw kserotermicznych i lasów zboczowych na krawędzi doliny Odry koło miejscowości Owczary. Liczne stanowiska wielu roślin stepowych, między innymi ostnicy włosowatej Stipa capillata, pajęcznicy liliowatej Anthericum liliago, mikołajka polnego Eryngium campestre, dzwonka syberyjskiego Campanula sibirica i innych.

Walory o randze regionalnej

- Murawy kserotermiczne w rejonie Owczar, Lasek i Pamięcina oraz między Górzycą a Żabicami. Kilkanaście fragmentów ze stanowiskami ostnic i wielu innych gatunków roślinności kserotermicznej.
- Lasy o charakterze łęgów w dolinie Odry.

WALORY GMINY GÓRZYCA NA TLE INNYCH GMIN REGIONU I PASA PRZYGRANICZNEGO

W porównaniu z innymi gminami, w gminie Górzyca zaznacza się bardzo wyraźne skupienie wartości przyrodniczych i to o unikatowym charakterze. Znalazło to już wyraz w utworzeniu Rezerwatu Pamięcin i Obszaru Chronionego Owczary, a także w zaprojektowaniu Parku Krajobrazowego Ujście Warty - między innymi na terenie Gminy. Przyroda jest nieodłącznym składnikiem obrazu gminy, a walory przyrodnicze są podstawowym czynnikiem decydującym o jej atrakcyjności turystycznej!

SPECYFIKA PRZYRODY GMINY

Do specyficznych elementów przyrody gminy Górzyca odróżniających ją od innych gmin pasa przygranicznego, należą przede wszystkim murawy kserotermiczne. Występujące tutaj ich płaty uważane są za najlepiej zachowane w całej północnej Polsce!

Na specyfikę gminy rzutuje także fakt występowania na jej terenie struktur przyrodniczych związanych z doliną Odry - koryta rzeki, wąskiego międzywala, pozostałości lasów łęgowych. Elementy te - przede wszystkim murawy kserotermiczne - jako składniki "image" gminy, zasługują na szczególnie troskliwą ochronę! Mogą być łatwo i z powodzeniem wykorzystane przy kreowaniu obrazu gminy w świadomości odwiedzających ją turystów.

 

Historia

GÓRZYCA to mała nadodrzańska miejscowość o historii tak odległej i bogatej, że pozazdrościć jej może niejedno polskie miasto - rozciąga się na malowniczej trasie doliny Odry stanowiącej skraj polodowcowej moreny zwanej Wysoczyzną Lubuską. Położona na wysokości 20 m. n.p.m., o kilometr zaledwie oddalona od rzeki, w okolicach pociętych rynnami, parowami i pasmem Raczej Strugi (Czerwony Kanał) uchodzącej do Warty koło pobliskiego Kostrzyna, wkomponowana jest w wyjątkowo urokliwy pejzaż. Od topografii terenu - urozmaiconego falistymi wzgórzami, które wprawdzie nie przekraczają 70 m., lecz wyraźnie dominują nad okolicą - poszła nazwa miejscowości - Goricie, Goriza - zachowując podobieństwo brzmienia także w języku niemieckim (Goeritz).

Najstarsze ślady obecności człowieka na tych terytoriach sięgają neolitu i tzw. kultury unietyckiej z wczesnej epoki brązu, a więc początków II tysiąclecia p.n.e. Badania archeologiczne prowadzone od końca lat pięćdziesiątych dowodzą względnej ciągłości tutejszego osadnictwa również w okresach późniejszych: łużyckim (XIV-VIII w. p.n.e.), halsztackim (VIII-V w. p.n.e.), rzymskim (II w. n.e.). Dzisiejsza Górzyca rozwinęła się u schyłku X stulecia z podgrodzia słowiańskiej warowni leżącej nieopodal Owczar: obszary te wchodziły wówczas w skład księstwa Mieszka I oraz Bolesława Chrobrego i stanowiły centrum historycznej Ziemi Lubuskiej, przypisanej po śmierci Bolesława Krzywoustego do dzielnicy śląskiej. W połowie XIII w. za sprawą księcia Bolesława Rogatki przeszły na własność arcybiskupa magdeburskiego, następnie zaś margrabiów branderburskich, co na długo oderwało je definitywnie od polskiego organizmu państwowego. Lekkomyślnie roztrwonione dziedzictwo piastowskie próbował potem jeszcze odzyskać Władysław Łokietek, niestety, bez powodzenia. Paradoksalne, ale tamto dramatyczne wydarzenie dziejowe rozpoczęło najznamienitszy okres w historii Górzycy, którą wtedy właśnie (1252 r.) dokumenty wymieniają po raz pierwszy. Bujny początkowo rozkwit miejscowości oraz jej późniejszy upadek wiązały się bowiem nierozerwalnie z losami ustanowionego ok. 1124 r. w pobliskim Lubuszu a podległego metropolii gnieźnieńskiej biskupstwa: w skład jego obfitych dóbr wchodziła wówczas także Górzyca.

Nieszczęsna decyzja Rogatki sprawiła, iż władcy Brandenburgii usiłują wyprzeć z Ziemi Lubuskiej żywioł słowiański, by go zastąpić własnym, germańskim, zakładają miasta na prawie niemieckim, które drogą zbrojnej ekspansji podporządkowywały sobie sąsiadów. Los ów podzieliła również zasobna stolica diecezji lubuskiej ustawicznie nękana przez wojowniczych mieszkańców pobliskiego Frankfurtu.. W tej sytuacji biskupi, zmuszeni szukać schronienia po drugiej stronie Odry, wybierają Górzycę, rezydując tu od 1267 r. i czyniąc ją w 1276 r. oficjalną siedzibą biskupstwa i kapituły lubuskiej, którą pozostanie przez prawie stulecie (bo do 1354, a z przerwami może nawet, jak utrzymuje część historyków, do 1386 roku). Nowa, stołeczna ranga przynosi wyraźne ożywienie: powstają obiekty sakralne i budynki kurialne, wzrasta liczba ludności, rozszerzają się kontakty gospodarcze. W efekcie Górzyca uzyskuje (1317 r.) prawa miejskie. Czemu je faktycznie zawdzięcza widać po herbie przedstawiającym dwa skrzyżowane pastorały z sześcioramienną gwiazdą pośrodku. Okres prosperity nie trwa jednak długo, konflikty zaś z Frankfurtem bynajmniej nie wygasają. Przeciwnie, potężnieją: w roku 1326 siły frankfurckie plądrują i niszczą Górzycę tak dalece, że biskupi zawiadywać muszą diecezją z Wrocławia, a kolejne najazdy, zwłaszcza z 1352 r., coraz bardziej rujnują miasto podkopując jego pozycję. Wkrótce Górzyca przestaje być nie tylko rzeczywistą, ale nawet nominalną stolicą diecezji (ostatecznie w 1386 roku posadowiono ją w Fürstenwalde nad Szprewą) i traci miejskie przywileje. Nigdy już nie wróci do dawnej świetności, choć nadał dzięki sanktuarium mieszczącym cudowny obraz jest znanym. licznie odwiedzanym przez pątników miejscem kultu maryjnego. W połowie XVI w. zostaje ono zrabowane i zburzone, miasto trawi ogień, a ludność trzebi zaraza. Kataklizmy, najazdy, pożary nie oszczędzają Górzycy również w następnym stuleciu: podczas wojny trzydziestoletniej dwukrotnie pada pastwą płomieni; nieszczęście powraca później jeszcze parokrotnie. Na kartach historii pojawiać się będzie już tylko sporadycznie i dzięki epizodom: słyszymy o niej przy okazji przeprawy wojsk Czarnieckiego, które tutaj jesienią 1657 r. forsowały Odrę śpiesząc przeciw Szwedom okupującym Pomorze, czy z racji zajęcia przez armię rosyjska w trakcie wojny siedmioletniej, które kończy się gruntownym spaleniem wsi. Po tej katastrofie Górzyca została rozplanowana na nowa, odbudowano kościół, powoli rosła też liczba mieszkańców: w drugim dziesięcioleciu XIX w. wieś liczy ponad 1000 osób, a w połowie tegoż stulecia przekracza 2000. Rozwój demograficzny oraz gospodarczy, zwłaszcza dzięki pojawieniu się przemysłu (ceramiczny, wydobywczy) jest na tyle szybki, że pod koniec XIX wieku Górzyca znów odzyskuje prawa miejskie, zachowując je do II wojny światowej. Od 1940 r. mieści się tutaj filia obozu jenieckiego w Drzewicy. Wyzwolenie w lutym 1945 r. miejscowość odkupuje poważnymi zniszczeniami frontowymi: daje o sobie znać sąsiedztwo Kostrzyna i ciężkie walki o twierdzę. Młoda polska administracja usiłuje odrodzić Górzycę jako miasto tworząc zarząd miejski funkcjonujący do czerwca 1946 r., na przeszkodzie staje jednak powojenne wyludnienie, zrujnowana zabudowana, typowo rolniczy charakter miejscowości, brak przemysłu.

Ostatecznie Górzyca, licząca dziś ponad 1400 mieszkańców, zadowolić się musi statusem wsi gminnej, choć - pomna swej wspaniałej tradycji - nie zrezygnuje z ambicji ośrodka o ponad lokalnym znaczeniu. Dzisiejsza gmina - położona w województwie lubuskim, wzdłuż ważnej magistrali kolejowej (Szczecin-Wrocław) oraz szlaków drogowych (Kostrzyn-Słubice i Rzepin) - zajmuje powierzchnię około 150 km2 i liczy ponad 4 tysiące mieszkańców. Tworzy ją siedem wsi sołeckich: Czarnów, Górzyca, Laski Lubuskie, Pamięcin, Radówek, Stańsk, Żabice. Mimo bogatej przeszłości sama Górzyca nie posiada zabytków, a cenny piętnastowieczny kościół parafialny został w trakcie operacji wojennych niemal dokładnie zburzony i odbudowany dopiero na początku lat osiemdziesiątych. Pod tym względem bardziej interesujące są okoliczne wsie, gdzie sporo historycznych budowli, zwłaszcza sakralnych (Czarnów, Górzyca, Laski, Pamięcin, Radówek). Dysponuje natomiast gmina wspaniałymi, nie w pełni jednak docenionymi walorami naturalnymi: malownicze pagórkowate tereny z unikatową roślinnością stepową, stosunkowo liczne lasy, dwa jeziora (Żabiniec i Jasne). Na jej terenie istnieje kilka ciekawych stanowisk przyrodniczych m.in. rezerwat roślinności kserotermicznej, przystosowanej do życia w warunkach niedoboru wody, stanowiący zarazem najliczniejsze w kraju skupisko gatunków przyśródziemnomorskich (Owczary-Pamięcin), siedlisko bobra i wydry (Owczary), kępa Targacz (prawdopodobnie miejsce lokalizacji sanktuarium i średniowiecznej katedry). Poza granicami, lecz w bezpośrednim sąsiedztwie gminy występuje wiele osobliwości na skalę europejską, np. rezerwat faunistyczny ptactwa wodnego "Słońsk"o statusie międzynarodowym, zamek joannitów z XV w., gruntownie przebudowany w następnych stuleciach oraz nieco tylko późniejszy kościół w Słońsku (15 km od Górzycy), w Ośnie Lubuskim (20 km) zaś świetnie zachowany niemal w całości zespół średniowiecznych obwarowań miejskich z dziesięcioma czatowniami i parą cylindrycznych baszt oraz gotycki kościół z XIII w. Długie i zawiłe są dzieje Górzycy - pełne podniosłych, innym razem dramatycznych chwil. I choć lata największej świetności z pewnością ma już za sobą, wśród ludzi przetrwała świadomość, że tworzyła ona w przeszłości fakty brzemienne, uczestniczyła w wydarzeniach o epokowym dla ziem nadodrzańskich znaczeniu. Ta świadomość jest motorem aktywności mieszkańców, zabiegających o to, by ich wsi nie zepchnięto do rangi leniwej prowincji. Zwłaszcza, że wkładu Górzycy w trudną i skomplikowaną historię tej części Europy nie sposób dzisiaj przecenić.

 

 

 

 

 

Przewodniczący Rady Gminy Górzyca (kadencja lat 2014-2018)

Krzysztof Paweł Bańka - Przewodniczący Rady Gminy Górzyca VII kadencji Rady Gminy Górzyca (lata 2014-2018)

 

Wiceprzewodniczący Rady Gminy Górzyca (kadencja lat 2014-2018)

Wiceprzewodniczący Rady Gminy Górzyca VII kadencji (lata 2014-2018):

- Janina Bryl

- Ryszard Dębiński




Skład Rady Gminy Górzyca - VII kadencja lat 2014-2018

Radni  Rady Gminy Górzyca:

- Bańka Krzysztof  Paweł                             

- Bryl Janina

- Chwiałkowski Dariusz Romuald

- Dębiński Ryszard

- Fidziukiewicz Ryszard

- Frącala Stanisława

- Grzesiak Ireneusz

- Jęczmienny Marcin

- Krupa Krzysztof                      

- Palmowska Maria          

- Raźny Zbigniew

- Syktus Maria Jolanta

- Urban Stanisława           

- Wontor Kazimierz

- Zakowicz Urszula Bożena

 

 

Wójt wykonuje uchwały rady gminy i zadania gminy określone przepisami prawa. 

Do zadań wójta należy w szczególności:

1)      przygotowywanie projektów uchwał rady gminy,

2)      określenie sposobu wykonywania uchwał,

3)      gospodarowanie mieniem komunalnym,

4)      wykonywanie budżetu,

5)      zatrudnianie i zwalnianie kierowników gminnych jednostek organizacyjnych, 

W realizacji zadań własnych wójt podlega wyłącznie radzie gminy.


Przyjmowanie interesantów w sprawie skarg:

- w każdy poniedziałek miesiąca w godzinach od 8:00 do 10:00 (pokój nr 8)

 

 

 

 

 

 



Wójt:  Robert Stolarski

Sekretarz Gminy
:        Maria Palichleb

Skarbnik Gminy:
         Beata Gołębiowska

Rachunek Bankowy Urzędu Gminy  
Bank Spółdzielczy w Ośnie Lubuskim/O Górzyca 
Nr 1083 6900 0800 6028 2620 0000 10

 

Urząd Gminy Górzyca


Ul. 1 Maja 1
69-113 Górzyca


Nazwa Gminy : Górzyca

Lokalizacja: woj. lubuskie, powiat słubicki

Liczba mieszkańców: 4235 osób

Powierzchnia: 14555 ha


Wójt: Robert Stolarski

Zastępca Wójta : Anna Kwiek

Sekretarz Gminy: Maria Palichleb

Skarbnik Gminy: Beata Gołębiowska


Godziny pracy: pon. 8:00 - 16:00, wt-pt 7:30 - 15:30

KONTAKT:

tel. (095) 759-12-11
fax. (095) 783-65-07

www: http://gorzyca.pl
email:ug@gorzyca.pl
 

Rachunek Bankowy Urzędu Gminy 

Bank Spółdzielczy w Ośnie Lubuskim/O Górzyca
Nr 1083 6900 0800 6028 2620 0000 10


Wójt Gminy przyjmuje interesantów w sprawie skarg i wniosów w każdy poniedziałek w godz. 8:00 - 16:30 a pozostali pracownicy w godzinach pracy urzędu.

 

Kliknij aby powiekszyc zdjecie Gorzyca z lotu ptaka.jpg

Urząd Gminy w Górzycy
Adres:
ul. 1 Maja 1
Górzyca
lubuskie
69-113 Górzyca
Polska
E-mail:
ug@gorzyca.pl
Telefon:
+48 95 759 12 11
Faks:
+48 95 783 65 07
http://gorzyca.pl

 


Kod banera:

Inne z branży

[ zamknij ]

Opinie

i komentarze

Sprawdz moją strone profilową.Sam sprawdź lustra ł: Cieszę się, że odkryłem tę witrynka. Muszę podziękować zbyt te chwile za to cudowne czytanie! Zdecydowanie podobal mі sie kazdy drobny fragment i mam lekturę oznaczone, aby spojrzec dzięki nowe informacje ԝ stronie internetowej sieci Web. Moge na prostu powiedzieć, jak ulżуć, aby znaleźć kogoś, który tak naprawdę ᴡie, na temat czym mówią w sieci. Odpowiednio wiesz, jak doprowadzić рroblem do światłɑ i zrobić go ważnym. Ꭰużej liczby jednostek musi tօ przyjrzeć і zrozumieć tę historię. Τo zaskakujące, żе nie zaakceptować jesteś bardziej popularny, bowiem spośróⅾ pewnoścіą masz prezent. Bardzo dobra pisownia. Bez ԝątpliwości kocham tą stronę. Trzymać ѕię owego!
Zapraszam na moja stronę blog o wycieczkach: Artykuł genialny. Czekam na więcej
Zapraszam na moja stronę szafy Raumplus: Dobry, błyskotliwy, nowatorski - nic dodać, nic ująć. Oby więcej takich artykułów na stronach.
Zobacz geosyntetyki dachowe: Świetny artykuł. Interesujący, konkretny, życiowy. Nic dodać nic ująć.
A to moja strona doktorat: Zagadnienie nie zostało przedstawione w pełni, wiele elementów zostało pominiętych ale i tak uważam, że jest nieźle. Zdecydowanie wyróżnia się na tle innych:)

Dodaj

Twoją opinię

Zamknij

Ten serwis internetowy wykorzystuje pliki cookies.

Używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. do celów reklamowych i statystycznych. Mogą stosować je też współpracujące z nami firmy - m.in. reklamodawcy.

W przeglądarce internetowej, w której otwierasz nasz serwis możesz zmienić ustawienia dotyczące cookies.

Korzystając z tego serwisu bez zmiany ustawień dotyczących cookies wyrażasz zgodę na ich używanie i zapisywanie w pamięci urządzenia. Więcej informacji znajdziesz w Polityce prywatności.